06 ส.ค.

กะตังใบ Leea indica (Burm. f.) Merr.

วันที่บันทึกข้อมูล : 06 ส.ค. 2018 หมวดหมู่ : FAMILY VITACEAE

756

กะตังใบ

ชื่อวิทยาศาสตร์: Leea indica (Burm. f.) Merr.

ชื่อสามัญ: Common tree-vine

ชื่ออื่น: คะนางใบ (ตราด) ช้างเขิง (เงี้ยว) ดังหวาย (นราธิวาส) ตองจ้วม ตองต้อม (ภาคเหนือ) บังบายต้น (ตรัง)

วงศ์: VITACEAE

ลักษณะทางพฤกษศาสตร์

ต้น ไม้พุ่มสูง สูงประมาณ 7 เมตร กิ่งโปร่ง สีเขียวอมน้ำตาล

ใบ ใบประกอบ 1-3 ชั้น ใบประกอบย่อยมีได้ถึง 4 คู่ ใบย่อยรูปไข่ แกมรูปขอบขนานหรือรูปใบหอก ปลายมน โคนมนหรือป้าน ขอบจักซี่ฟัน แผ่นใบสีเขียวเข้ม หูใบรูปไข่กลับ ยาวประมาณ 6 เซนติเมตร

ดอก ดอกเป็นช่อ ออกตามซอกใบ ดอกย่อยจำนวนมาก สีเขียวอ่อน โคนกลีบเลี้ยงเชื่อมติดกัน ปลายแยกเป็นแฉกแหลม 5 แฉก โคนกลีบดอกเชื่อมติดกัน ปลายแยก 5 แฉก ดอกตูมรูปทรงกลมสีแดงเข้ม เมื่อบานเปลี่ยนเป็นสีขาว เกสรเพศผู้ 5 เกสร ปลายอับเรณูโผล่พ้นหลอดออกไปเป็นแฉกมน ปลายแฉกเว้า ออกดอกช่วงเดือนมิถุนายนถึงเดือนกันยายน

ผล กลม แป้น ผิวบาง มีเนื้อนุ่ม ผลอ่อนมีสีเขียวพอแก่จัดมีสีแดงเข้มจนถึงสีม่วงดำ ช

ข้อมูลทั่วไป

มีถิ่นกำเนิดในเอเชียตะวันออกเฉียงใต้ พบตั้งแต่อินเดียถึงออสเตรเลีย และหมู่เกาะแปซิฟิก ในไทยพบทุกภาค ขึ้นหลากหลายสภาพป่า

การปลูกเลี้ยงและการใช้ประโยชน์

การปลูกเลี้ยง

ดินร่วน ต้องการน้ำปริมาณปานกลาง แสงแดดมาก

การขยายพันธุ์

เพาะเมล็ด ปักชำ

การใช้ประโยชน์

นิยมปลูกเป็นไม้ประดับ ผลรับประทานได้ มีสรรพคุณทางยา